(via sokaktakiyazar)
Birlikte bir ömür geçirmek istediğim insanları tükettim, kırdım, sildim. Şimdi ise toparlanabilmek için gösterdiğim çabayı hiçbir şey için göstermedim. Hata yapmamak için adım atmadım. Soyutladım, sildim kendimi. Silinen bir kağıtta hep iz kalır, o izler hep can acıtır. Eskisi gibi asla olmaz ama eskisi gibi olsun diye en güzel kalemi yeniden elime aldım. Yeniden yazarken hep bir cümle eksik kalıcak ama zamanla hikayeyi oluşturacağım, silgisiz..
elinden bir şey gelmemenin acısını iniş takımları olmayan melekler bilir. bir arabanın farlarına kilitlenip kalmış sincaplar bilir. suyun dibine ağır ağır çöken taşlar bilir. matkapla göğsünün ortasına açılmış bir pencere düşün. perdeyi aralayıp kendi yarandan bakıyorsun dünyaya. eskisi gibi acımıyor ve de asıl bu acıtıyor.
sen gittin ve herkes ölmeye başladı.
“Çok karışığım. Bir yanım olabildiğince huzursuz ve yorgun. Diğer yanım mucizelere ve düşlerin gerçek olabileceğine halen inanıyor ve heyecanını koruyor. Bu iki yan arasında ben, eziliyorum.”
“herkesin hayatında ne kadar kızsa da, kırılsa da birgün gelip konuşmak istediğinde hiçbir şey olmamış gibi konuştuğu insanlar var.”— (via duygusalyanim)
Şu anda, sana güzeI bir söz söyIeyebiImek için on bin kitap okumuş oImayı isterdim dedi. Gene de az geIişmiş bir cümIe söyIemeden içim rahat etmeyecek: seni tanıdığıma çok sevindim kendi çapımda.”
Oğuz Atay
(via sokaktakiyazar)
Canımı yakan bir kaç detay var ve ben halledemiyorum.
“Yaşamın bana verdiği iki ders; çevreni gittikçe daralt, gereksiz kalabalıkların seni üzmesine izin verme..”— Franz Kafka
(via sokaktakiyazar)
(via sokaktakiyazar)
155 gün olmuş yeni görüyorum 🙄